Więc widze, że nie ma specialnej rady na to i trzeba z tym życ - trzymać sie kierownicy.

Albo kupić Hondę GoldWing z przyczepką ;)

A dodajcie jeszcze do tego podmuchy od wymijanych/wyprzedzanych pojazdów (zwłaszcza ciężarówek). Jeżeli ktoś chce poćwiczyć, to zapraszam do Szkocji :wink: Po kilku dniach wyjedziecie z dyplomem magistra wiatrologii :lol:

Po prostu: coś napiera, Ty odpierasz. Nie wiem jak inaczej to wyjaśnić....
Ciezko mi natomiast wyobrazic sobie sytuacje, w której "kładziesz się na baku" kiedy wieje z boku. Wtedy przecież ręce masz poskładane przy ciele i odbierasz sobie możliwośc sprawnego balastowania motocyklem (szybciej jesteś w stanie odeprzeć powiew "z kierownicy" niż z kolan zaciśniętych na baku).
Nie jeżdze Adventure'em tylko zwykłym. "Na mokro" jet 24 kg cięższy od Tenery, za to jest wyższy i czasem mocno trzeba się z wiatrem napracować.

Reasumując: dla mnie osobiście działanie "z bara" na wyprostowanych rękach daje największe poczucie panowania nad sytuacja, co za tym idzie jest jedynym jakie mógłbym polecić - stąd mój udział w powyższej polemice :wink:

pzdr
kuba

Noo, wyjąłeś mi to z ust :mrgreen:

No bo już myslałem, że masz jakąś tajną kosmiczną technikę walki z witrami (tymi od dołu też) i starasz się ją przed nami ukryć :mrgreen:
Ale jednak wyszło, że to niedoskonałość klawiatury i niesynchronizowane rozmieszczenie klawiszy powoduje brak zrozumienia wśród biesiadującej gawiedzi ;)

Zdrowia życzem!! Z dedykacją od Krupnik'a!!
Hey!

eeee a mi się tak dwa razy przytrafiło że mocno wiało z jednego kierunku, raz na drodze równoległej z łańcuchem gór - ciągle od gór wiało, już myślałem że mnie przewróci, a że się spieszyłem to tak 130km/h ciąłem i trzeba było do 110 zwalniać, bo nie szło jechać - ale ciągle w jeden bok spychało, przechylanie pomagało.
Innym razem na Dominatorze, autostradą wzdłuż wybrzeża (wiało od Atlantyku) - ja pindolę wtedy też strasznie dmuchało ale jechałem w 2 osoby to jakby łatwiej było.

Może trzeba wtedy jeździć właśnie z pasażerem :)

A nie jest przypadkiem tak, że taki mega wiatr to skutek idącego frontu powietrza i jednak z grubsza jest ukierunkowany?

Nie chodzi o kierunek ale o siłę wiatru. Raz cię spycha do rowu by po chwili ustać na ułamek sekundy i potem dmuchnąć jeszcze silniej. Każdy dzieciak bawiący się latawcem wie o czym piszę ;)

a to masz rację - chwilami myślałem, że wpadnę do rowu jak ustawało i trzeba było motocykl prostować.
Ktoś kiedyś opowiadał o sytuacji kiedy jechał za samochodem (znaczy z boku schowany, auto brało na siebie siłę wiatru) i tylko tak dało się jechać - nie pamiętam kto o tym mówił - chyba ktoś kto był na Islandii

Dlatego wcześniej z Kubą się "na rogi" wziełem w temacie "stałego przechyłu".
W naturze nie ucelujesz tak na oko co i jak wieje za rogiem ;)

Wenzel, no co ty :) W jeździe motocyklem 'hamulec aerodynamiczny' tego typu ma za małą dźwignię żeby być skuteczny :D Działa w samolotach, w motocyklach nie uświadczyłem ..

A co do wiatru - kolega wspomniał już dobrą radę - przyzwyczaić się, zrelaksować. Rzuca i miota i problem to nie jest. Siła z jaką wiatr pcha nas w bok jest mniejsza niż odśrodkowa na zakrętach, więc uślizgu nie uświadczysz, co najwyżej dziwne wrażenia :D

Przeciwskręt jakby 'sam' się włącza coby skontrować zefirek. Jak się sam nie włącza - to trzeba przeciwskręt ćwiczyć, aż instynktownie będzie się nacisk na kierownicę wywierać. Do tego dochodzi 'pick up drill' - gdzie prostujesz motocykl ciągnąc kierownicę a nie pchając drugą ręką. Jest to tak instynktowne, że nawet mocniejsze podmuchy daje się wykontrować

Na KTM 990 Adv też rzuca jak powieje mocniej. Najczęściej zaciskam tedy zęby, podgłaśniam muzykę i lecę dalej