Za oknami snieg, jezdzic niet, wiec czas na filozofowanie.

W jaki sposob organizujecie sobie zycie, ze stac was (nie tylko finansowo) na podrozowanie? Jak ustawiacie sobie priorytety?

Poczawszy od 2005 roku zawsze latem wyjezdzam gdzies na moto przynajmniej na jakies 2-3 tygodnie (czasem 5 czy 8 tygodni :D ). Zawsze moim najwiekszym wrogiem byla kasa, bo bylem studentem, a wiadomo, ze podczas studiow sie studiuje, a nie zarabia kase. Niemniej zawsze sie jakos udalo, mialem spore stypendium, najwyzej cos pozyczylem, po powrocie oddalem i po sprawie. Teraz skonczyly sie studia, poszedlem do pracy, z jednej wyplaty jestem w stanie podrozowac 3 tygodnie w kawalku, ale cos mi sie czuje, ze o ile bede chcial zostac w tej pracy, to moge pomarzyc o kilku tygodniach urlopu w kawalku. :D

No i pytanie do was, doswiadczonych: w jaki sposob godzicie te sprzecznosci ze soba? A moze macie wlasny biznes? Moze dochody pasywne?

Moim "celem" jest podrozowanie co roku. Czasem wystarczy na 2 tygodnie, czasem by sie chcialo 2 miesiace. Najwyzej bede co roku zmienial prace :D

Pzdr

Bardzo ciekawy temat. Dla mnie to też jest wielka zagadka, jakim cudem innym się udaje? Wiadomo, jak człowiek młody to kasy mało. Zaczynasz zarabiać - z kasą jest lepiej ale czas topnieje. Pracujesz na etacie urlop Cię ogranicza. Masz własny biznes, to dopiero jesteś w czarnej .... pracownicy, podatki, kontrahenci, maszyny, samochody, terminy, kontrole, obowiązkowe szkolenia, płynność finansowa...

Później dochodzą kolejne obowiązki. Dzieci, dom, zwierzaki. Rozpacz nie ma końca. Więc siada człek odreagować przed kompem a tam Kambodża, Tunezja, Maroko, Albania i inne wypaśne relacje. No i deprecha murowana :evil:

Jak WY to robicie?? Czy ja jestem jakiś niedorozwinięty (to akurat jest pytanie retoryczne, nie oczekuję odpowiedzi)?

Najprościej odpowiem: NIJAK:)
Mam to samo - kasa na podróże jest, tylko tego urlopu mało, a nawet jak decyduję się dobrać bezpłatny to i tak nie ma takiej opcji, żeby mnie nie było ciągiem np. 4 tygodnie. Trzeba być rentierem i żyć z odsetek, albo z wynajmu lokali itp.
Prowadzenie własnej firmy nie pomaga - niby nie ogranicza Cię urlop, ale wśród moich znajomych przedsiębiorców urlop dłuższy niż 2 tygodnie to rzadkość, a i to zawsze z laptopem i codzienny "kontakt z bazą"...
Niektórzy z naszych forumowych podróżników łączą pracę z pasją, ideał niezwykle trudny do zrealizowania, ale to już oni sami o tym niech napiszą...;)

Otóż to, rozpacz i deprecha. :x

Doskonały post, uśmiałem się, choć problemy jak najbardziej realne. :evil:

Pewnie dla większości to głupie, ale ja, po prostu nie założyłem "jeszcze" rodziny, mieszkam tylko z psem więc finansowo dajemy radę :)
Jak wyjeżdżam to czworonożnego przyjaciela zostawiam rodzicom i z dwunożnymi :) przyjaciółmi lecimy czy to na motocyklach, czy autem w góry.
Czas : jeśli na dłużej to tylko z bezpłatnym urlopem i ....laptopem w kuferku :( Proza życia ;)

Bogata i pracowita, kochająca żona :D

a to kolejny temat trudny do przeskoczenia :)

człowiek rozdarty bo dzieciak rośnie, codziennie coś nowego wywija a tu ciągnie wilka do lasu i weź tu bądź mądry co robić :)

ja mam swoja wlasna firme.
kradne.
zarobek spory i tylko nocami, wiec 'na czarno' to i podatkow nie place.
pracownikow nie zatrudniam, nie musze sie martwic utrzymaniem floty - jak cos sie zepsuje, ukradne sobie nowy motocykl.
z dziecmi nie ma problemu - potomstwo rozsiane w kilku miejscach na swiecie, wiec podrozuje i odwiedzam jednoczesnie.
fajnie jak taki berbec krzyczy 'tata' w arabskim, angielskim, francuskim, czy chinskim, o rosyjskim nie wspominam (tam kobiety tak gorace, ze trudno nie strzelic czegos przypadkiem).
sam sobie jestem sterem, zeglarzem, okretem.
psa nie mam bo ciezko robic wlam do sklepu zoologicznego celem pozyskania karmy. ostatnio ledwo uszedlem z zyciem. zaczail sie na mnie boa dusiciel. ja otwieram drzwi, a ten jak sie nie rzuci z zebami...!

;)

Ron, co Ty brales???? :lol:

Tu ludzie krwawiące serca otwierają, a taki cynik sobie dworuje z ludzkiego nieszczęścia... Wstydź się.

Zrobił włam do sklepu z dopalaczami :) :)

Pracując w Straży Pożarnej mam możliwość (dobry dowódca) załatwienia sporej ilości wolnego czasu :) a jak do tego dojdzie urlop zaległy :), świat jest mój :).
Niestety bardzo trudno dogadać się z osobą i namierzyć kogoś kto był by w stanie pojechać z Tobą na tak długo. Wszyscy max 2 tygodnie jak w/w koledzy :). Kogo nie zapytam to w depresji :).

Ja mam na to sposób. Po prostu nawet o tym nie marzę.... Z takimi długami i planami inwestycyjnymi to aż się sobie dziwię, że jeszcze mam jakikolwiek motocykl :D

Ciekawe zagadnienie poruszyliście koledzy.Z moich obserwacji mogę autorytatywnie stwierdzić co następuje-jeżdżą na 3-4 tygodniowe wyprawy: studenci zaradni lub z rodzinnym zapleczem finansowym,często wyprawa jest reklamą osoby bądź już nawet firmy żyjącej z organizacji wyjazdów lub powiązanej z tematem,single bez zobowiązań,ludzie wolnych zawodów dla lansu,no i perełki tacy np. http://ciekawiswiata.com/ zapaleńcy-napaleńcy podroży.

Ciężko tu coś mądrego podpowiedzieć, bo jak widać większość z nas (powinna iść do straży ;) ) ma taki sam problem. Kiedyś czasu kupa ale kasy niet, teraz odwrotnie. Połączenie pasji z pracą wcale nie jest takie proste. Ja też bym tak chciał, ale boję się, że pasja stanie się pracą (obowiązkiem), a przez to przestanie być pasją. <-- Ma to sęs?
Nie ma złotego środka. Chyba, że masz jaja i zosteniesz podróżnikiem z wyboru. Zarabiać bedziesz po drodze na wachę,naprawy i papu. Wswzystko zależy od tego jak bardzo to kochasz. Mnie chyba najbardziej to trzyma rodzina. Człowiek zapuszcza korzeń i trudniej się odciąć.
Zaczynasz cenić spokój pełny brzuch i ciepło własnych pieleszy.

Mam znajomego anglika który co jakiś czas rzuca robote i ginie na kilka miesięcy. Ostatnio był w Australii 3 miesiące. Ma wyrozumiałą żonę. Dzieci ma już dorosłe.

W przypadku gdy się nie da załatwić urlopu a są jakieś oszczędności:

1) Zrezygnować z pracy
2) Pojechać w świat
4) Wrócić
5) Znaleźć nową pracę

Kilka razy tak zadziałało ;)